Strona główna » praca w UE » Praca w innym kraju UE » Prawa w zakresie zabezpieczenia społecznego

Osoby zainteresowane podjęciem studiów lub pracy w innym kraju UE lub po prostu spędzeniem tam urlopu,

powinny zapoznać się z tamtejszym systemem zabezpieczenia społecznego, który może być zupełnie inny niż system obowiązujący w kraju rodzinnym. Różnice te mogą być powodem wielu wątpliwości, na przykład:

Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego na szczeblu UE

Przepisy krajowe nie zawsze udzielają jasnej odpowiedzi na te pytania. A gdyby nie koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego w całej UE, obywatele byliby narażeni na brak ubezpieczenia, utratę niektórych uprawnień lub powtórne wpłacanie składek na ubezpieczenie społeczne.

Dlatego we wszystkich państwach UE potrzebne są pewne wspólne przepisy. Rozporządzenia UE nr 1408/71 i 574/72 koordynują systemy zabezpieczenia społecznego w krajach europejskich, oferując rozwiązania większości pojawiających się problemów transgranicznych.

Nie ujednolicają one różnych systemów krajowych, ani nie zastępują ich „jednolitym systemem europejskim”. Każde państwo określa według własnego uznania sposób funkcjonowania swojego systemu zabezpieczenia społecznego, rodzaje świadczeń, ich beneficjentów oraz ich wysokość. Jedyny wymóg to przestrzeganie zasady równego traktowania bez względu na narodowość.

W szczególności wspólne przepisy mają zastosowanie do tych obywateli UE, którzy są zatrudnieni jako pracownicy najemni lub pracują na własny rachunek, urzędników, studentów, emerytów lub rencistów, którzy przemieszczają się w granicach terytorium UE, a także do członków ich rodzin lub osób pozostałych przy życiu po ich śmierci, nawet jeżeli osoby te nie są obywatelami UE.

Od 2003 r. na przepisy te mogą powoływać się również obywatele państw trzecich i członkowie ich rodzin oraz osoby pozostałe przy życiu po ich śmierci, pod warunkiem że zamieszkują oni legalnie na terytorium państwa członkowskiego UE i znajdują się w sytuacji transgranicznej, tj. takiej, która dotyczy więcej niż jednego państwa członkowskiego, np. gdy pracownik jest zatrudniony w państwie członkowskim A, a jego dzieci studiują w państwie członkowskim B.

Prawa w zakresie zabezpieczenia społecznego w przypadku przeprowadzki do innego kraju

Po rozpoczęciu pracy w innym kraju pracownikowi przysługuje prawo do równego traktowania bez względu na narodowość. Zgodnie z inną zasadą osoba ta podlega ustawodawstwu tylko jednego kraju. Ma to zapobiec sytuacji, w której składki na ubezpieczenie społeczne byłyby opłacane w więcej niż jednym kraju czy też nie byłyby opłacane w ogóle w jakimkolwiek kraju. Zazwyczaj dana osoba jest ubezpieczona w kraju, w którym pracuje.

Istnieje jednak wyjątek od tej zasady: oddelegowanie za granicę. Oznacza to, że przedsiębiorstwo zatrudniające daną osobę w jednym kraju wysyła ją na jakiś czas do innego kraju. Pracownik oddelegowany do „nowego” kraju pozostaje ubezpieczony zgodnie z przepisami prawa „starego” kraju. Więcej informacji na temat delegowania pracowników można znaleźć w punkcie „Dokumenty powiązane”.

Odrębne zasady mają zastosowanie do niektórych kategorii pracowników, jak na przykład:


Wróć na portal Mindly.pl 

lub przejdź na portal: Psy24.pl