Wróć na portal Mindly.pl 

 

REKLAMA:  

rozmiar czcionki A A A
czytano 2851 razy

Cele i uwzględnione sytuacje

SWOBODNY PRZEPŁYW PRACOWNIKÓW W WE

Swobodny przepływ pracowników obejmuje zniesienie wszelkich sztucznych barier w dostępie do rynku pracy innego Państwa Członkowskiego. Pracownik migrujący powinien zatem móc przyjąć pracę w innym Państwie Członkowskim lub przeprowadzić się do innego Państwa Członkowskiego w celu poszukania pracy bez dyskryminacji w zakresie świadczeń z tytułu zabezpieczenia społecznego.

KONIECZNOŚĆ ISTNIENIA PRZEPISÓW WSPÓLNOTOWYCH W ZAKRESIE ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

Bez przepisów wspólnotowych w zakresie zabezpieczenia społecznego zagrożony byłby swobodny przepływ pracowników, ponieważ pracownicy migrujący (i ich rodziny) pozostałyby bez dostatecznej ochrony społecznej.

Osoby korzystające z prawa do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terenie Unii Europejskiej napotykają na szereg różnych problemów i spraw dotyczących zabezpieczenia społecznego, jak np.:

  • Co z prawami emerytalnymi pracownika, który był zatrudniony przez kilka lat w innym Państwie Członkowskim?
  • Które Państwo Członkowskie jest zobowiązane do wypłaty świadczeń rodzinnych, gdy dzieci mieszkają w innym Państwie Członkowskim?
  • Które Państwo Członkowskie jest zobowiązane do wypłaty pracownikom przygranicznym zasiłków dla bezrobotnych?

Krajowe regulacje dotyczące zabezpieczenia społecznego nie zawsze dają wyczerpującą lub częściową odpowiedź na te pytania – wielu pracowników jest narażonych na podwójne ubezpieczenie lub brak ubezpieczenia, a ponadto może utracić nabyte prawa do zasiłków socjalnych bez szansy na wypracowanie nowych uprawnień.

Z tego względu, aby zapewnić skuteczną i całkowitą ochronę, niezbędne są przepisy europejskie mające zastosowanie na terenie całej UE.

BRAK EUROPEJSKIEGO SYSTEMU ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

Prawo wspólnotowe w zakresie zabezpieczeń społecznych nie zastępuje istniejących krajowych programów zabezpieczenia społecznego przez jeden pojedynczy system europejski. Tego typu harmonizacja jest niemożliwa ze względu na dużą rozbieżność w poziomie życia pomiędzy dziewiętnastoma Państwami należącymi do Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a już wkrótce między 29 państwami. Ponadto nawet kraje mające podobny standard życia posiadają różne systemy zabezpieczeń społecznych, które z jednej strony wynikają z długotrwałych tradycji głęboko zakorzenionych w kulturze narodowej, jak i z preferencji. W rezultacie każde Państwo Członkowskie może zadecydować, kto powinien być objęty przepisami, jakie świadczenia są zapewniane i na jakich warunkach, w jaki sposób nalicza się świadczenia i ile składek należy opłacić.

KOORDYNACJA SYSTEMÓW ZAMIAST ICH HARMONIZACJI

Zamiast harmonizować krajowe systemy zabezpieczeń społecznych przepisy wspólnotowe w zakresie zabezpieczenia społecznego zapewniają prostą koordynację istniejących systemów. Przepisy wspólnotowe w zakresie koordynacji zabezpieczenia społecznego ustanawiają wspólne reguły i zasady, które muszą być przestrzegane przez wszystkie władze krajowe, instytucje zabezpieczenia społecznego i sądy. Dzięki temu można zapewnić, że zastosowanie różnych przepisów krajowych nie będzie mieć negatywnego wpływu na osoby korzystające z prawa do przeniesienia się i zamieszkania w innym Państwie Członkowskim Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Gospodarczego. A zatem celem nie jest wyeliminowanie szczególnych cech różnych systemów krajowych, ale skorygowanie tych aspektów ustawodawstwa krajowego, które mają niekorzystne skutki dla pracownika migrującego i jego rodziny.

Te przepisy istnieją od ponad 30 lat i zostały zawarte w rozporządzeniu (EWG) nr 1408/71 i w rozporządzeniu nr 574/72 zmieniającym pierwsze rozporządzenie. Przepisy były wielokrotnie zmieniane od czasu ich przyjęcia w 1971 roku w celu uwzględnienia zmian w ustawodawstwie krajowym, ulepszenia pewnych postanowień, wyeliminowania braków lub włączenia sytuacji danej kategorii osób.

W roku 1998 Wspólnota przedstawiła propozycję zmodernizowania i uproszczenia postanowień koordynacyjnych rozporządzenia nr 1408/71, aby były „bardziej wydajne i przyjazne dla użytkownika”. Negocjacje w sprawie tej propozycji nadal toczą się w Radzie i w Parlamencie Europejskim.

POTRÓJNY CEL

Postanowienia rozporządzenia (EWG) nr 1408/71 zapewniają, że stosowanie różnych przepisów krajowych nie ma negatywnego wpływu na osoby korzystające z prawa do swobodnego przepływu osób na terenie Unii Europejskiej poprzez:

  • zagwarantowanie równego traktowania wszystkich obywateli Państw Członkowskich w różnych krajowych systemach prawnych,
  • zapewnienie uwzględnienia wszelkich niezbędnych okresów ubezpieczenia, zamieszkania i zatrudnienia („sumowanie”) - kiedy pracownik migrujący przeprowadza się do innego Państwa Członkowskiego, właściwa instytucja określa okresy ukończone na podstawie ustawodawstwa innych krajów w celu uniknięcia utraty nabytych świadczeń,
  • zagwarantowanie świadczeń w zakresie zabezpieczenia społecznego dla osób zatrudnionych i pracujących na własny rachunek oraz dla członków ich rodzin bez względu na miejsce zatrudnienia lub zamieszkania.

ODNOŚNIKI

Wspólnotowe przepisy w zakresie zabezpieczenia społecznego: Prawa obywateli podczas przemieszczania się po Unii Europejskiej. Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia i Spraw Społecznych, Urząd ds. Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich, rok 2000.

 

UWZGLĘDNIONE SYTUACJE

BENEFICJENCI ZABEZPIECZENIA SPOŁECZNEGO

  • wszyscy pracownicy będący obywatelami Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej, którzy są lub byli ubezpieczeni w ramach ustawodawstwa jednego z tych Państw (w tym także urzędnicy służby cywilnej),
  • członkowie rodzin i osoby będące na utrzymaniu wyżej określonych osób bez względu na obywatelstwo (tzn. na ogół osoby, które mieszkają lub mieszkały pod tym samym dachem i które są lub były na utrzymaniu),
  • emeryci i renciści (będący obywatelami Państwa Członkowskiego UE), nawet jeśli przeszli na emeryturę przed przystąpieniem kraju do Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a także członkowie ich rodzin i osoby będące na utrzymaniu,
  • osoby będące na utrzymaniu pracowników, którzy nie spełniają wymogu obywatelstwa lub miejsca zamieszkania, o którym mowa w pierwszym punkcie, pod warunkiem że są obywatelami Państwa Członkowskiego UE,
  • osoby bezpaństwowe i uchodźcy (oraz ich rodziny), jeśli są pracownikami w rozumieniu pkt 1,
  • obywatele państw trzecich, którzy są ubezpieczeni w ramach ustawodawstwa Państwa Członkowskiego.

OKOLICZNOŚCI PRZYZNAWANIA ZABEZPIECZENIA

Podróż do innego Państwa Członkowskiego – bez względu na przyczynę lub czas trwania.

CEL ZABEZPIECZENIA

Zasady wspólnotowe mają zastosowanie do całego ustawodawstwa krajowego w odniesieniu do następujących rodzajów świadczeń w zakresie zabezpieczenia społecznego: świadczenia chorobowe i macierzyńskie (w tym świadczenia pieniężne i leczenie), wypadki w pracy oraz choroby zawodowe, renty i emerytury, świadczenia w razie śmierci żywiciela, zasiłki dla bezrobotnych oraz świadczenia rodzinne.

Zasady wspólnotowe nie obejmują świadczeń w zakresie pomocy społecznej i opieki zdrowotnej, systemów świadczeń dla ofiar wojny lub jej skutków, pracowniczych systemów emerytalnych i systemów przedemerytalnych.

ZAKRES GEOGRAFICZNY ZABEZPIECZENIA

Terytorium Państw Członkowskich Unii Europejskiej oraz Europejski Obszar Gospodarczy.

POCZĄTEK ZABEZPIECZENIA

Od daty wejścia w życie przepisów w danym Państwie Członkowskim, z zastrzeżeniem że poprzednie okresy (ubezpieczenia, zamieszkania lub zatrudnienia) są uwzględniane przy obliczaniu uprawnień.

Zakaz kopiowania, rozpowszechniania części lub całości bez zgody redakcji EUROPA.wortale.net.


Dodaj swój komentarz

Pod przeczytanym artykułem można dodawać komentarze. Jednak jeśli komentarz nie będzie dotyczył przeczytanego materiału nie zostanie on dodany przez administratora.

Jeśli chcesz się podzielić swoimi uwagami na temat strony lub napisać do nas w innych sprawach,
skorzystaj z formularza.


Imię:
Treść komentarza:


Przepisz kod z obrazka:

| mapa witryny | login